Anne Sexton, Jezus drinkt tate

De Jezus-kladden

‘En woesto God bespotte?’
‘Inkeld leauwigen bespotte God.’


Jezus drinkt tate

Maria, dyn grutte
wite appels meitsje my bliid.
Ik fiel hoe’t dyn hert syn masine
rinne lit en ik slûgje as in mich.
Ik hoastje as in fûgel op syn wjirm.
Ik bin in jelly-baby en do bist myn frou.
Do bist in rots en ik de algefranje.
Do bist in leelje en ik de bij dy’t binnengiet.
Ik slút myn eagen en sûch dy yn as fjoer.
Ik groei. Ik groei. Ik dij mar út.
Ik bin in boike yn in roeiboat en do bist de see,
it sâlt, do bist elke fisk dy’t der ta docht.

Nee. Nee.
Neat fan wier.
Ik bin lyts
en do hâldst my fêst.
Do joust my molke
en wy binne itselde
en ik bin bliid.
Nee. Nee.
Neat fan wier.
Ik bin in truck. Ik ryd alles nei.
Ik besit dy.


The Jesus Papers

“And would you mock God?”
“God is not mocked except by believers.”


Jesus Suckles

Mary, your great
white apples make me glad.
I feel your heart work its
machine and I doze like a fly.
I cough like a bird on its worm.
I’m a jelly-baby and you’re my wife.
You’re a rock and I the fringy algae.
You’re a lily and I’m the bee that gets inside.
I close my eyes and suck you in like a fire.
I grow. I grow. I’m fattening out.
I’m a kid in a rowboat and you’re the sea,
the salt, you’re every fish of importance.

No. No.
All lies.
I am small
and you hold me.
You give me milk
and we are the same
and I am glad.
No. No.
All lies.
I am a truck. I run everything.
I own you.


The Jesus Papers [I], út The Book of Folly, 1972

Posted in Anne Sexton | Tagged | Comments Off on Anne Sexton, Jezus drinkt tate

Anne Sexton, Jezus is wekker

Jezus is wekker

It wie it jier
fan it boek Seks ha dochst sá,
de Sinlike Man en Frou djoeiden om
mar Jezus wie oan it fêstjen.
Hy iet fan Syn selibatêr bestean.
De grûn ridele as in oseaan,
in grut seksueel swollen ûnder Syn fuotten.
Syn krolders bieten inoarren.
Hy wie as seesykte bewuolle yn goud.
Bûtendoarren hongen de katsjes oan de spiennen
fan de memmekat as woarstjes yn in reekhok.
Der kraaiden aloan hoannen, trêdzjend om leafde.
Bloed rûn út de keukenpomp
mar Hy wie oan it fêstjen.
Syn slachte siet op Him naaid as in medalje
en Syn kul wulve net langer fertrietlik oer Him.
Hy wie oan it fêstjen.
Hy wie as in grut hûs
sûnder minsken,
sûnder plannen.


Jesus Awake

It was the year
of the How To Sex Book,
the Sensuous Man and Woman were frolicking
but Jesus was fasting.
He ate His celibate life.
The ground shuddered like an ocean,
a great sexual swell under His feet.
His scrolls bit each other.
He was shrouded in gold like nausea.
Outdoors the kitties hung from their mother’s tits
like sausages in a smokehouse.
Roosters cried all day, hammering for love.
Blood flowed from the kitchen pump
but He was fasting.
His sex was sewn onto Him like a medal
and His penis no longer arched with sorrow over Him.
He was fasting.
He was like a great house
with no people,
no plans.


The Jesus Papers [II], út The Book of Folly, 1972

Posted in Anne Sexton | Tagged | Comments Off on Anne Sexton, Jezus is wekker

Anne Sexton, Jezus sliept

Jezus sliept

Jezus sliepte as in skoathûntsje sa stil
en yn Syn dream
begearde Hy Maria.
Syn kul song as in dogge,
mar abrupt as in tichtslaande doar
kearde Hy Him fan dat spultsje ôf.
Dy doar bruts Syn hert
want Hy hie in skrinend ferlet.
Hy makke fan Syn ferlet in byld.
Mei syn kul as beitel
fike Hy de Pietà.
By dizze dea wie it saak en haw mar ien begearen.
Hy fike dizze dea.
Hy die dat steech en dreech.
Kear op kear stoar Er opnij.
Hy swom en swom der troch in piip op ta
en azeme wetter troch Syn kiuwen.
Hy swom troch stien.
Hy swom troch de godheid
en om’t Er Maria net kend hie
wienen sy feriene by Syn dea,
it krús ta de frou,
yn in lêste omearming
foar ivich yn lykwicht
as in middenstik.


Jesus Asleep

Jesus slept as still as a toy
and in His dream
He desired Mary.
His penis sang like a dog,
but He turned sharply away from that play
like a door slamming.
That door broke His heart
for He had a sore need.
He made a statue out of His need.
With His penis like a chisel
He carved the Pietà.
At this death it was important to have only one desire.
He carved this death.
He was persistent.
He died over and over again.
He swam up and up a pipe toward it,
breathing water through His gills.
He swam through stone.
He swam through the godhead
and because He had not known Mary
they were united at His death,
the cross to the woman,
in a final embrace
poised forever
like a centerpiece.


The Jesus Papers [III], út The Book of Folly, 1972

Posted in Anne Sexton | Tagged | Comments Off on Anne Sexton, Jezus sliept

Anne Sexton, Jezus helpt de hoer oerein

Jezus helpt de hoer oerein

De hoer hûkearze,
de hannen op it reade hier.
Sy wie net op klanten út.
Sy wie alderfreeslikst bang.
In tear lichem klaaid yn read,
sa read as in knoeide fûst
en boppedat ûnder it bloed,
want de lânslju besochten
har te stiennigjen.
As bijen op sûkerguod kamen stiennen op har ta
en sy, de swiete readhierrige hoer,
sy raasde it út: Ik noait, ik noait.
Stiennen fleagen har ta de mûle út as dowen
en Jezus seach dat en woe har
opdolle as in deagraver.

Jezus wist dat der yn de hoer
in skriklike krupsje huze, Hy koe dy weisnije
mei Syn beide lytse tommen.
Hy stuts Syn hân omheech en de stiennen
foelen as donuts op ’e grûn.
Hy stuts Syn hân opnij omheech
en de hoer kaam en tute Him.
Hy snijde har twaris. Dêrsa.
Hy snijde har twaris op elk boarst,
treau Syn tommen deryn oant der molke útrûn,
út dy beide stienpûsten fan huorkerij.
De hoer folge Jezus oeral as in puppy
want Hy hie har oereinholpen.
Sy swarde har ûntucht no ôf
en waard Syn troeteldier.
Mei’t Hy har oereinholpen hie fielde sy
har wer it lytse famke dat in heit hie
dy’t de smoargens út har each fage.
Ja, sy hold harsels yn ’e stokken want se wist,
oan Jezus tanke sy in bestean
sa wis as in troefkaart.


Jesus Raises Up the Harlot

The harlot squatted
with her hands over her red hair.
She was not looking for customers.
She was in a deep fear.
A delicate body clothed in red,
as red as a smashed fist
and she was bloody as well
for the townspeople were trying
to stone her to death.
Stones came at her like bees to candy
and sweet redheaded harlot that she was
she screamed out, I never, I never.
Rocks flew out of her mouth like pigeons
and Jesus saw this and thought to
exhume her like a mortician.

Jesus knew that a terrible sickness
dwelt in the harlot and He could lance it
with His two small thumbs.
He held up His hand and the stones
dropped to the ground like doughnuts.
Again He held up His hand
and the harlot came and kissed Him.
He lanced her twice. On the spot.
He lanced her twice on each breast,
pushing His thumbs in until the milk ran out,
those two boils of whoredom.
The harlot followed Jesus around like a puppy
for He had raised her up.
Now she forsook her fornication
and became His pet.
His raising her up made her feel
like a little girl again when she had a father
who brushed the dirt from her eye.
Indeed, she took hold of herself,
knowing she owed Jesus a life,
as sure-fire as a trump card.


The Jesus Papers [IV], út The Book of Folly, 1972

Posted in Anne Sexton | Tagged | Comments Off on Anne Sexton, Jezus helpt de hoer oerein

Anne Sexton, Jezus siedt iten

Jezus siedt iten

Jezus seach dat de mannichten honger hienen
en Hy sei: O Heare,
stjoer in snelbuffetkok nei ûnderen.
En de Heare sei: Abrakadabra.
Jezus naam de fisk,
in poppe, smel en grien,
yn Syn rjochterhân en sei: O Heare,
en de Heare sei:
Gean temûk te wurk
ast doazen sardineblikjes iepenmakkest.
En dat die Er.
Fiskerman, fiskerman,
sa’tsto it dochst liket it maklik.
En sjedêr, der wie in protte fisk.
Doe hold Jezus in bôle omheech
en sei: O Heare,
en de Heare ynstruearre Him
as in rinnendebânbakker,
in Rattefanger fan gêst,
en sjedêr, der wienen plenty.

Jezus bejoech Him ûnder de minsken
mei in koksmûtse op
en sy tuten syn leppels en foarken
en ieten goed fan ûnsichtbere boarden.


Jesus Cooks

Jesus saw the multitudes were hungry
and He said, Oh Lord,
send down a short-order cook.
And the Lord said, Abracadabra.
Jesus took the fish,
a slim green baby,
in His right hand and said, Oh Lord,
and the Lord said,
Work on the sly
opening boxes of sardine cans.
And He did.
Fisherman, fisherman,
you make it look easy.
And lo, there were many fish.
Next Jesus held up a loaf
and said, Oh Lord,
and the Lord instructed Him
like an assembly-line baker man,
a Pied Piper of yeast,
and lo, there were many.

Jesus passed among the people
in a chef’s hat
and they kissed His spoons and forks
and ate well from invisible dishes.


The Jesus Papers [V], út The Book of Folly, 1972

Posted in Anne Sexton | Tagged | Comments Off on Anne Sexton, Jezus siedt iten

Anne Sexton, Jezus wekket op

Jezus wekket op

Jezus seach Lazarus.
Lazarus wie lichtwol yn ’e himel,
sa dea as in par
en allike ljochtgrien.
Jezus wie fan doel en wekje him
op út syn grêf.
O bekape man, rôp Er,
kom by My.
Lazarus glimke de glim fan de deaden
as in dwaas dy’t op in drûge stien sobbet.
O bekape man,
rôp Jezus,
mar it holp neat.
De Heare spruts ta Jezus
en joech Him ynstruksjes.
Earst sette Jezus de polzen oan,
doe skode Er de heupbonke yn,
Hy kloppe de rêchstring teplak,
Hy sette de skedel fêst.
Lazarus wie heel.
Jezus drukte Syn mûle op Lazarus sines
en even rûn der in stream tussen harren.
Doe kaam der tearens.
Jezus wreau al Lazarus syn fleis
en úteinlik kaam it hert, earme âlde wûne,
nettsjinsteande himsels op gong.
Lazarus die ien each iepen. It wie wach.
En doe tilde Jezus him op
en sette him op beide tryste fuotten.

Syn siele foel út ’e himel del.
Tankewol, sei Lazarus,
want yn ’e himel hie it net oars west.
Neat wie yn ’e himel oars wurden.


Jesus Summons Forth

Jesus saw Lazarus.
Lazarus was likely in heaven,
as dead as a pear
and the very same light green color.
Jesus thought to summon him
forth from his grave.
Oh hooded one, He cried,
come unto Me.
Lazarus smiled the smile of the dead
like a fool sucking on a dry stone.
Oh hooded one,
cried Jesus,
and it did no good.
The Lord spoke to Jesus
and gave Him instructions.
First Jesus put on the wrists,
then He inserted the hip bone,
He tapped in the vertebral column,
He fastened the skull down.
Lazarus was whole.
Jesus put His mouth to Lazarus’s
and a current shot between them for a moment.
Then came tenderness.
Jesus rubbed all the flesh of Lazarus
and at last the heart, poor old wound,
started up in spite of itself.
Lazarus opened one eye. It was watchful.
And then Jesus picked him up
and set him upon his two sad feet.

His soul dropped down from heaven.
Thank you, said Lazarus,
for in heaven it had been no different.
In heaven there had been no change.


The Jesus Papers [VI], út The Book of Folly, 1972

Posted in Anne Sexton | Tagged | Comments Off on Anne Sexton, Jezus wekket op

Anne Sexton, Jezus stjert

Jezus stjert

Ut it krieënêst hjir boppe wei
sjoch Ik in lyts ploechje gearhokjen.
Myn lânslju, wêrom hokje jimme gear?
Der is hjir gjin nijs.
Ik bin gjin trapeze-akrobaat.
Ik bin besteld mei deagean.
Trije knikkeboljende hollen,
dynjend as blazen.
Gjin nijs.
De soldaten dêr ûnder
laitsje sa’t soldaten al iuwen dogge.
Gjin nijs.
Wy binne deselde minsken,
jimme en Ik,
deselde soarte noasters,
deselde soarte fuotten.
Myn bonken binne smard mei bloed
en dat binne jimmes ek.
It hert jaget my as in hazze yn in klem
en dat docht jimmes ek.
Ik wol God op Syn noas tútsje en Him prústen sjen
en dat wolle jimme ek.
Net út brek oan respekt.
Ut ûnnocht.
As in ding fan man ta man.
Ik wol dat de himel him delset op Myn itensboard
en dat wolle jimme ek.
Ik wol dat God Syn dampende earms om My slacht
en dat wolle jimme ek.
Want wy hawwe dêr ferlet fan.
Want wy binne kwetste skepsels.
Myn lânslju,
nei hûs no.
Ik sil neat bûtenwenstichs dwaan.
Ik splits net yn twaen op.
Ik pik net Myn wite eagen út.
Fuort no,
dit is in persoanlike saak,
in priveekwestje, en God wit
net jimme affearen.


Jesus Dies

From up here in the crow’s nest
I see a small crowd gather.
Why do you gather, my townsmen?
There is no news here.
I am not a trapeze artist.
I am busy with My dying.
Three heads lolling,
bobbing like bladders.
No news.
The soldiers down below
laughing as soldiers have done for centuries.
No news.
We are the same men,
you and I,
the same sort of nostrils,
the same sort of feet.
My bones are oiled with blood
and so are yours.
My heart pumps like a jack rabbit in a trap
and so does yours.
I want to kiss God on His nose and watch Him sneeze
and so do you.
Not out of disrespect.
Out of pique.
Out of a man-to-man thing.
I want heaven to descend and seat on My dinner plate
and so do you.
I want God to put His steaming arms around Me
and so do you.
Because we need.
Because we are sore creatures.
My townsmen,,
go home now.
I will do nothing extraordinary.
I will not divide in two.
I will not pick out My white eyes.
Go now,
this is a personal matter,
a private affair and God knows
none of your business.


The Jesus Papers [VII], út The Book of Folly, 1972

Posted in Anne Sexton | Tagged | Comments Off on Anne Sexton, Jezus stjert

Anne Sexton, Jezus noch net berne

Jezus noch net berne

Hûndert hollen lit de galge
falle op ’e grûn
en yn Judea is Jezus noch net berne.
Maria moat noch swier wurde.
Maria sit yn in boskje olivebeammen
en yn har hals slacht in lichte hertklop.
Slacht it ritme fan trommen.
De boarne dêr’t sy har krûk yn sakje liet
joech har it ynstinkt fan in bist.
No soe se har deljaan wolle
as in kamiel en bêdzje yn de ierde.
Hoewol’t it moment suprême hast oanbrekt,
woe se fan en ta wol slûgje as in hûn.
Se woe wol glêdstrutsen wurde as de see
as dy kalmearret, in fjild fol mollen.
Mar nee, in frjemd wêzen bûcht oer har hinne,
pakt har stevich by it kin en stoarret har oan
mei de eagen fan in boal.
Njoggen klokken springe iepen
en smite harsels tsjin de sinne.
De kalinders fan de wrâld
fleane yn brân ast se oanrekkest.
Dit alles bliuwt yn it ûnthâld.
No sille wy in Kristus hawwe.
Hy bedekt har as in swiere doar
en slút har foar it libben op
yn dizze near útsjende dei.


Jesus Unborn

The gallowstree drops
one hundred heads upon the ground
and in Judea Jesus is unborn.
Mary is not yet with child.
Mary sits in a grove of olive trees
with the small pulse in her neck
beating. Beating the drumbeat.
The well that she dipped her pitcher into
has made her as instinctive as an animal.
Now she would like to lower herself down
like a camel and settle into the soil.
Although she is at the penultimate moment
she would like to doze fitfully like a dog.
She would like to be flattened out like the sea
when it lies down, a field of moles.
Instead a strange being leans over her
and lifts her chin firmly
and gazes at her with executioner’s eyes.
Nine clocks spring open
and smash themselves against the sun.
The calendars of the world
burn if you touch them.
All this will be remembered.
Now we will have a Christ.
He covers her like a heavy door
and shuts her lifetime up
into this dump-faced day.


The Jesus Papers [VIII], út The Book of Folly, 1972

Posted in Anne Sexton | Tagged | Comments Off on Anne Sexton, Jezus noch net berne

Anne Sexton, De skriuwster fan de Jezus-kladden sprekt

De skriuwster fan de Jezus-kladden sprekt

Yn myn dream
molk ik in ko.
It skriklike jaar,
in grutte rubberen leelje,
switte yn myn fingers
en doe’t ik spete
en wachte op it moannewiet
en op de wite mem,
spuite der bloed út
dat my mei skamte oerduts.
Doe spruts God ta my en sei:
De lju sizze inkeld goeds oer krysttiid.
Wolle sy wat ferkeards sizze,
dan flústerje se.
Dus gong ik nei de boarne en luts
in poppe út it holle wetter.
Doe spruts God ta my en sei:
Hjirre. Nim dizze piperkoekefrouwe
en doch har yn dyn ûne.
As de ko bloed jout
en Kristus berne is,
moat elk fan ús offers ite.
Moat elk fan ús moaie froulju ite.


The Author Of The Jesus Papers Speaks

In my dream
I milked a cow,
the terrible udder
like a great rubber lily
sweated in my fingers
and as I yanked,
waiting for the moon juice,
waiting for the white mother,
blood spurted from it
and covered me with shame.
Then God spoke to me and said:
People say only good things about Christmas.
If they want to say something bad,
they whisper.
So I went to the well and drew a baby
out of the hollow water.
Then God spoke to me and said:
Here. Take this gingerbread lady
and put her in your oven.
When the cow gives blood
and the Christ is born
we must all eat sacrifices.
We must all eat beautiful women.


The Jesus Papers [IX], út The Book of Folly, 1972

Posted in Anne Sexton | Tagged | Comments Off on Anne Sexton, De skriuwster fan de Jezus-kladden sprekt

It poesyalbum fan Grytsje Rekker

Lykas dat fan Aaltsje Stienstra wie it poesyalbum fan Grytsje Rekker fan in famke dat gjin neiteam krije soe. De albums fan Aaltsje en Grytsje bleaunen nei harren ferstjerren net yn ’e famylje, mar rekken op ’e drift. Hoe maklik fertoarkje sokke ferweesde boekjes... Wa ûntfermet him deroer? Tsja, lit my dat dan mar dwaan.

Grietje Rekker waard berne yn Aldwâld op 19 septimber 1910, as jongste bern fan Feike Rekker (1871–1915) en Baukje Kloostra (1871–1961). Fiif bruorren en ien suster gongen har foar. Grytsje, dy’t neffens in rouadvertinsje ek Kike neamd waard, ferstoar op 19 july 1988, yn in sikehûs yn Nieuwegein. Har wenplak wie lykwols Surhústerfean, dêr’t se ek begroeven waard. Sy wie net troud.

Grytsje har poesyalbum befettet in eigendomsynskripsje, achttjin bydragen datearre of te datearjen yn de jierren 1921–1925 en ien bydrage út 1938. Dy lêste, fan Tjeerdtje Dijkstra, dy’t harsels Tsjeardtsje Dykstra skriuwt, is Frysktalich. It giet om in besteand ferske, fan de Pitersbierrumer ûnderwizer Wynsen Faber, dy’t it yn 1887 publisearre yn it tydskrift Forjit My Net!1 Yn 1910 sitearre Gerben Postma it yn in twadielich feestartikel oer Faber yn de Leeuwarder Courant.2 Noch wer letter waard it – hieltyd mei lytse farianten – ek ôfprinte yn de Franeker Courant fan 21 maart 1924 en – sûnder fermelding fan de skriuwer – yn de Leeuwarder Courant fan 30 juny 1934 en 25 febrewaarje 1939.3 De ferzje fan Tsjeardtsje giet sa:

Kuierje blier yn ’e libbenstún om.
Mij dêr de stikel en ploaits dêr de blom.
Hâld for it goede dyn herte stees rom.
Libje mar fleurich, ienfâldich en from!
Strui om dy hinne hwet seine, rounom.
En achtsje it praet fen ’e minsken as skom!

Fan oanwiisber âldere oarsprong binne ek de tekstkes yn de bydrage fan Grytsje har mem Baukje Kloostra. Sy begjint har bydrage mei in fjouwerrigel dy’t ek foarkomt yn, ûnder mear, in bydrage út 1906 oan it poesyalbum fan Bertha Sachs, no yn it Synagogemuseum yn Bourtange.4 Dêrnei skriuwt Baukje earne de earste strofe út oer fan in langer gedicht dat oarspronklik skreaun waard troch William Marten Westerman, dy’t it publisearre yn de Volksalmanak, voor het jaar 1863.5

De bydragen oan it poesyalbum fan Grytsje Rekker binne fan:

1. Baukje Kloostra, sûnder deitekening. Grytsje har mem.

Berne Twizel 21-02-1871, ferstoarn Achtkarspelen 29-06-1961, dochter fan Sjoerd Kloostra (1841–1913) en Trijntje Reitsma (1843–1901), troud Kollumerlân 23-05-1896 mei Feike Rekker (1871–1915).

2. Trijntje Rekker, sûnder deitekening. In suster fan Grytsje. Berne Aldwâld 12-12-1906, ferstoarn 27-03-2001, dochter fan Feike Rekker (1871–1915) en Baukje Kloostra (1871–1961), troud Kollumerlân 27-05-1933 mei Alle Boersma (1906–1973).

3. Berend Rekker, 18-04-1921. In broer fan Grytsje.

Berne Aldwâld 28-12-1903, ferstoarn Ljouwert 25-03-1951, soan fan Feike Rekker (1871–1915) en Baukje Kloostra (1871–1961), troud Dokkum 06-05-1932 mei Wipkje Elgersma (1910–1939).

4. Tjalling Rekker, 17-04-[1921]. In broer fan Grytsje. Berne Aldwâld 17-11-1908, ferstoarn Aldwâld 25-02-1990, soan fan Feike Rekker (1871–1915) en Baukje Kloostra (1871–1961), troud Kollumerlân 10-02-1934 mei Vokeltje Meijer (1911–1986).

5. Antje Sangers, 20-04-1921.

Berne Aldwâld 06-08-1909, ferstoarn 31-03-1993, dochter fan Jan Sangers (1886–1926) en Trijntje Snijder (1884–1976), troud Kollumerlân 23-05-1931 mei Gerben Kazimier (1908–1980).

6. Helena Trap, Westergeast, 24-04-1921. Berne Grins 14-11-1896, ferstoarn Grins 03-02-1965, dochter fan Jurjen Hinderikus Trap (1865–1934) en Geesje Jetses (1869–1963), net troud. Yn 1919–1923 ûnderwizeres yn Westergeast.

7. Aagje van der Meulen, Hústernoard, 24-02-1922.

Berne Oentsjerk 06-03-1906, ferstoarn 19-03-1975, dochter fan Gooitzen van der Meulen (1885–1955) en Jiskje Groothof (1887–1968), troud 1. Kollumerlân 29-11-1930 mei Age Bergsma (1902–1932), troud 2. Kollumerlân 15-05-1943 mei Roel van der Veen (1901–1980).

8. Gerkje van der Meulen, Hústernoard, 24-02-1922. Berne Aldwâld 01-12-1908, ferstoarn 22-01-1991, dochter fan Gooitzen van der Meulen (1885–1955) en Jiskje Groothof (1887–1968), troud Kollumerlân 10-06-1933 mei Sijtze van der Tuin (1905–1983).

9. Jeenke Beerda, 11-04-1922.

Berne Westergeast 12-06-1911, ferstoarn 10-08-1996, dochter fan Evert Beerda (1874–1941) en Sjoukje Leegsma (1886–1974), troud Kollumerlân 25-04-1940 mei Freerk Meijer (1906–1993).

10. Martha de Vries, sûnder deitekening. Berne Westergeast 05-03-1911, ferstoarn 23-08-1997, dochter fan Murk de Vries (1888–1975) en Tetje van der Zwaag (1883–1964), troud Kollumerlân 13-05-1933 mei Sas van der Velde (1908–1983).

11. Trijntje Kloostra, Sint Anne, 02-04-1923. In nicht fan Grytsje. Tryntsje fersinde har even: ‘Pluk rozijnen op aarde’.

Berne Aldwâld 28-01-1901, ferstoarn Sint Anne 05-06-1975, dochter fan Pieter Kloostra (1869–1936) en Klaaske Rekker (1875–1914), troud It Bilt 21-08-1924 mei Willem Boterhoek (1904–1964).

12. Anna van der Veer, Aldwâld, 22 08-1924. Berne Westergeast 18-06-1905, ferstoarn Assen 24-05-1945, dochter fan Harm van der Veer (1878–1971) en Antje de Vries (1882–1938), net troud.

13. Sjoerdtje van der Veer, Aldwâld, 22-08-1924.

Berne Westergeast 31-03-1909, ferstoarn 24-12-1986, dochter fan Harm van der Veer (1878–1971) en Antje de Vries (1882–1938), troud Kollumerlân 15-05-1930 mei Melle de Vries (1909–1986).

14. Hiltje Planting, Aldwâld, 25-12-1925. Berne Aldwâld 09-08-1915, ferstoarn 03-09-1997, dochter fan Dirk Planting (1889–1970) en Grietje van der Veen (1887–1959), troud Kollumerlân 25-05-1939 mei Pieter Visser (1910–1983).

15. ‘Jacoba’, sûnder deitekening.

16. Tjeerdtje Dijkstra, Aldwâld, 09-01-1938.

Berne Aldwâld 24-08-1927, ferstoarn Kollum 02-03-2016, dochter fan Gerrit Dijkstra (1896–1976) en Nieske Fennema (1895–1984), troud mei Rindert de Vries (1923–1982).

17. Wieger Rekker, Aldwâld, 25-04-[1921]. In broer fan Grytsje. Berne Aldwâld 26-06-1898, ferstoarn Noardburgum 11-10-1992, soan fan Feike Rekker (1871–1915) en Baukje Kloostra (1871–1961), troud Kollumerlân 19-05-1923 mei Hiltje Komrij (1899–1991).

18. Anonym, sûnder deitekening.

19. Bontje Planting, Aldwâld, 25-12-1925.

Berne Aldwâld 18-05-1913, ferstoarn Ljouwert 20-11-1993, dochter fan Dirk Planting (1889–1970) en Grietje van der Veen (1887–1959), troud Kollumerlân 16-10-1941 mei Harm Merkus (1912–1990).


  1. W. Faber, ‘Yn it Album fen in Jongfaem’, Forjit My Net! 17 (1887), s. 143.
  2. P. [= Gerben Postma], ‘W. Faber, de Fryske skriuwer-dichter, 21 Aug. 1910 tachtig jier âld wirdend’, Leeuwarder Courant, 22 en 23-08-1910.
  3. Dy beide lêste kearen yn it ‘Praethoekje for de Fryske bern’ fan Muoike Wike. Sy joech har lêzerkes geregeldwei foarbylden fan poesyalbumferskes. Yn 1962 makke Muoike Wike, alias Welmoed Dijkstra-Talsma, dêr in boekje fan ûnder de titel Albumferskes, Ljouwert [1962]. It ferske fan Faber stiet – alwer fariearre en sûnder auteursnamme – op side 21.
  4. Sjoch Els Boon & Han Lettinck, ‘Een chanoekacadeau dat na een eeuw nog warmte brengt’, JaGDaF. Driemaandelijks Magazine voor Joods Groningen, Drenthe en Friesland 28, nû. 4 (19-12-2015), s. 6–8.
  5. W. Marten Westerman, ‘Hoû moed’, Volksalmanak, voor het jaar 1863, uitgegeven door de maatschappij: Tot Nut van ’t Algemeen, Amsterdam [1862], s. 136–137. De earste strofe is ek te finen yn J.H. van Dale, Zinsontleding. Een leerboek voor onderwijzers en kweekelingen, derde stukje, Schoonhoven 1864, s. 135.
Posted in Fynsten | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Comments Off on It poesyalbum fan Grytsje Rekker