Category Archives: E.E. Cummings

E.E. Cummings, ‘mei’t fielen foarst komt’

  mei’t fielen foarst komt sil wa’t omtinken jout oan de syntaks fan de dingen nea folslein jo patsje; folslein in sot wêze wylst de Maitiid yn de wrâld is kart myn bloed goed, en dat patsjen in better lot … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘mei’t fielen foarst komt’

E.E. Cummings, ‘(fea rrer ein’

  (fea rrer ein :drôgjen d fjild o er wâld &; is der imm en sê !f! te r?n imm en)   (fea therr ain :dreamin g field o ver forest &; wh o could be so !f! te r?n … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘(fea rrer ein’

E.E. Cummings, ‘de griene stilte’

  de griene stilte mei in wite ierde deryn heech dy stilte yn silsto(patsje my)gean de jonge moarntiid mei in waarme wrâld deryn wiid dy moarntiid yn (patsje my)silsto gean de fine ljochtskyn mei in hechte dei deryn fier dy … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘de griene stilte’

E.E. Cummings, ‘stel it Libben is in âld man’

  stel it Libben is in âld man dy’t op ’e holle blommen draacht. de jonge dea sit yn in kafee en glimket,in jildstik tusken tomme en wiisfinger (ik sis tsjin dy “sil er blommen keapje” en “de Dea is … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘stel it Libben is in âld man’

E.E. Cummings, ‘s jo chd’

  s jo chd eâld esawa tdames wakje skro mme ns m it eni enfo arien neitwa trijefj ouwerf iif&s eism osk je s   n ot eth eold almos tladyf eebly hurl ing cr u mb son ebyo neatt … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘s jo chd’

E.E. Cummings, ‘O swiete spontane ierde’

  O swiete spontane ierde hoe faken hawwe de slije         fingers fan gleie filosofen jo knypt en pript ,hat de ûndogense tomme fan de wittenskip jo skientme                   puond        .hoe faken hawwe religys jo op harren bientige knibbels lutsen jo kniesd en … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘O swiete spontane ierde’

E.E. Cummings, ‘ik draach dyn hert mei’

  ik draach dyn hert mei(ik draach it yn myn hert)it is nea by my wei(wêr’t ik ek gean giesto,myn leaf;en wat ik by de ein haw is folslein dyn dwaan,myn pop)                                                                   ik skrik fan gjin lot(want myn lot bisto,myn … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘ik draach dyn hert mei’

E.E. Cummings, ‘ik hâld fan myn liif as it by dyn liif is’

  ik hâld fan myn liif as it by dyn liif is.    It is sa hiel nij in ding. Spieren better en sinen mear. ik hâld fan dyn liif.    ik hâld fan wat it docht, fan syn hoe en wat.    ik hâld derfan … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘ik hâld fan myn liif as it by dyn liif is’