Category Archives: Oersettings

Robert Frost, It lûkhynder

  It lûkhynder Us tilbury wie te licht En ús hynder te loch en âld. Mei in stikkene lampe riden wy Troch in pikswart, grinsleas wâld. Ut it beamte ferskynde in man, Griep ús hoars by de kop, ûnferhoeds, En … Continue reading

Posted in Robert Frost | Tagged | Comments Off on Robert Frost, It lûkhynder

Elizabeth Bishop, De fisk

  De fisk Ik fong in geweldige fisk en hold him lâns de boat heal út it wetter, mei myn heak fêst yn in hoeke fan syn bek. Hy focht net. Hy hie alhiel net fochten. Hy wie ien bonk … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged | Comments Off on Elizabeth Bishop, De fisk

Wallace Stevens, Kninen ite keutels. Slangen ite kninen. Swinen ite slangen. Minsken ite swinen

  Kninen ite keutels. Slangen ite kninen. Swinen ite slangen. Minsken ite swinen It is wier dat de rivieren gnúfden as bargen En wraamden oan iggen, oant sy liken Op nuet magegnoarjen yn slûge trôgen, Dat de bûtenlucht swier wie … Continue reading

Posted in Wallace Stevens | Tagged | Comments Off on Wallace Stevens, Kninen ite keutels. Slangen ite kninen. Swinen ite slangen. Minsken ite swinen

Elizabeth Bishop, Grilk

  Grilk It bolderjen besiden nimt er foar leaf, ek dat de wrâld fan en ta skodzje moat. Hy rint, rint op súd oan, keken, knoffelich, yn in steat fan behearske panyk, in Blake-studint. It strân systeret as fet. In … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged , , , | Comments Off on Elizabeth Bishop, Grilk

Wallace Stevens, Teory

  Teory Ik bin wat om my hinne is. Froulju snappe dat. Jo binne net hartoginne Op hûndert meter fan in koets. Dat, dit binne portretten: In swarte festibule, In heech bêd ôfsket mei gerdinen. It is mar wat him … Continue reading

Posted in Wallace Stevens | Tagged | Comments Off on Wallace Stevens, Teory

Elizabeth Bishop, Yn de wachtkeamer

  Yn de wachtkeamer Yn Worcester, Massachusetts, gong ik mei Muoike Consuelo nei har ôfspraak by de toskedokter en siet ik op har te wachtsjen yn de toskedokter syn wachtkeamer. It wie winter. It waard betiid tsjuster. De wachtkeamer wie … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged , , | Comments Off on Elizabeth Bishop, Yn de wachtkeamer

Emily Dickinson, 883

  Yn Sudewyn - fibrearret In Stim mei eigen Lûd - Sa’t Men op Kades merkbyt yn In Emigrant syn groet - In Wink fan Havens - Folken - Gâns dat yn heimnis leit - En namste fijner - om … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged | Comments Off on Emily Dickinson, 883

Elizabeth Bishop, De kaart

  De kaart Lân leit yn wetter; it is beskade mei grien. Skaden, of binne it skolten, lâns syn iggen toane de ronfel fan lange beseewierde richels dêr’t wier nei it sljochte blau delhinget út grien. Of bûcht it lân … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged | Comments Off on Elizabeth Bishop, De kaart

Emily Dickinson, 1353

  As Tonger loegje foar it slot En dan tebroazelje yn styl Wylst alle kreatuer ferkrûpt Dat - is pas Poëzy - Of Leafde - ’t koppel rint lykop - Priuwst beide en fan beide neat - Bart dy der … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged | Comments Off on Emily Dickinson, 1353

Elizabeth Bishop, Sliepeleazens

  Sliepeleazens De moanne yn de kaptafelspegel sjocht miljoenen milen fier (faaks ek mei grutskens nei harsels, mar noait, noait sjocht sy blier) en withoefier oan de sliep foarby of faaks sliept sy it leafst oerdei. Soe it Universum har … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged , , , | Leave a comment