Category Archives: Oersettings

E.E. Cummings, ‘myn leave âlde ensafierder’

  myn leave âlde ensafierder tante lucy koe yn de tiid fan de jongste oarloch fertelle en wat mear wie sy die it ek wêr’t elkenien no krekt foar focht, myn suster isabel skoep hûnderten (en hûnderten)sokken om mar te … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘myn leave âlde ensafierder’

Elizabeth Bishop, Fers

  Fers Sawat sa grut as in âldmodelsk dollarbiljet, Amerikaansk of Kanadeesk, meast deselde tinten wyt, griisgrien en stielgriis – dit skilderijke (in skets foar in grutterenien?) hat nea yn syn libben jild opbrocht. Nutteleas en frij hat it santich … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged | Comments Off on Elizabeth Bishop, Fers

E.E. Cummings, ‘earne dêr’t ik nea omreizge haw,blierkjend foarby’

  earne dêr’t ik nea omreizge haw,blierkjend foarby elk wjerfarren,hawwe dyn eagen harren stilte: dyn fragylst gebeart sitte dingen yn dy’t my omslute of sa tichteby binne dat ik se net oanreitsje kin dyn minymste blik ûntslút my mei gemak … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged , | Comments Off on E.E. Cummings, ‘earne dêr’t ik nea omreizge haw,blierkjend foarby’

Nina Hagen, Natoertrien

  Natoertrien Iepen finster, firtuoas Swinkt in protterwolk, gekwetter Wyn blaast, my befriest de noas Hark, in útlaatpiip, geknetter Read mei goud, hoe kin it sûnder No’t de sinne, ach, ferdwynt Sjoch ik nei de strjitte ûnder Heucht my in … Continue reading

Posted in Mear | Tagged | Comments Off on Nina Hagen, Natoertrien

Elizabeth Bishop, It túchplantsje

  It túchplantsje Ik dreamde dat, dea en yn mimer, ik op in grêf of bêd lei (alteast in kâld, krap bemetten skaadplak). Beferzen, kolossaal en skerp úttekene stie yn it kâlde hert syn lêste tins, allike stiif en doelleas … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged | Comments Off on Elizabeth Bishop, It túchplantsje

Wallace Stevens, De goede man hat gjin stal

  De goede man hat gjin stal Hy libbe yn earmoed, de iuwen troch. God wie as iennige syn iennichste grasjeuzens. Generaasje op generaasje waard er doe Sterker en frijer, in bytsje better ôf. Hy libbe elk libben, want as … Continue reading

Posted in Wallace Stevens | Tagged | Comments Off on Wallace Stevens, De goede man hat gjin stal

Elizabeth Bishop, Fiifheech

  Fiifheech Tsjuster noch. De ûnbekende fûgel sit op syn fêste tûke. It hûntsje fan hjirnêst blaft hifkjend yn syn sliep, ien kear mar. Faaks ek yn syn sliep, trillerjend, hifket de fûgel ien of twa kear. Fragen – as … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged | Comments Off on Elizabeth Bishop, Fiifheech

Wallace Stevens, Oer inkeld wêze

  Oer inkeld wêze De palm oan de ein fan de geast, Foarby de lêste tins, riist op Yn it brûnzen dekôr, In fûgel mei gouden fearren Sjongt yn de palm, sûnder minsklik tsjutten, Sûnder minsklik fielen, in frjemdsoartich liet. … Continue reading

Posted in Wallace Stevens | Tagged | Comments Off on Wallace Stevens, Oer inkeld wêze

Elizabeth Bishop, Parys, 7 oere moarns

  Parys, 7 oere moarns Ik meitsje in toer lâns elke klok yn it appartemint: fan ûnwittende platen ôf wize guon wizers teätraal de iene kant út en oaren oare kanten. Tiid is in Etoile; de oeren rinne sasear útien … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged , , | Comments Off on Elizabeth Bishop, Parys, 7 oere moarns

Robert Frost, Woastenijen

  Woastenijen Yn in fjild dat ik seach, besiden myn doel, Dêr’t snie foel en hurd-hurd de nacht oer foel, Waard de grûn in hast glêde tekken fan snie, Mei wat lêste rûchte en raaieboel. It is fan de wâlden … Continue reading

Posted in Robert Frost | Tagged | Comments Off on Robert Frost, Woastenijen