Category Archives: Oersettings

Robert Frost, It net nommen paad

  It net nommen paad Yn giel bosk wieken twa paden útien. Ik koe, ûndielber, net beide del. Om’t my dat spiet, bleau ik lang stean, Liet oer paad ien myn each fier gean Oant wêr’t it weiwaard yn it … Continue reading

Posted in Robert Frost | Tagged | Comments Off on Robert Frost, It net nommen paad

Emily Dickinson, 515

  Der is in pine - sa ekstreem - Dy slokt substânsje op - Bedekt de Ofgrûn dan mei Trance - Mei’t it Unthâld syn stap Der lâns - en oer - en op set - As in Fersuftenien - … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged | Comments Off on Emily Dickinson, 515

Elizabeth Bishop, De Mot-Minske

  De Mot-Minske*                           Hjirre, boppe, binne skuorren yn it gebou opfolle mei knoeid moanneljocht. It hiele skaad fan de Minske is mar sa grut as syn hoed. It leit oan syn fuotten as in skiif dêr’t in pop op stean … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged | Comments Off on Elizabeth Bishop, De Mot-Minske

Robert Frost, Hâlde by wâld op in snieïge jûn

  Hâlde by wâld op in snieïge jûn Waans wâld dit is, ’t is my bekend. Mar hy hat yn it doarp syn went; Sjocht net dat ik hjir hâld, fan doel Syn wâld mei wyt bestruid te sjen. Myn … Continue reading

Posted in Robert Frost | Tagged | Comments Off on Robert Frost, Hâlde by wâld op in snieïge jûn

Elizabeth Bishop, Tankstasjon

  Tankstasjon Ach, wat is it smoarch! – dat lytse tankstasjon, oaljich, mei oalje fersêde ta in ûntrêstigjende, alhiel swarte trochskinendheid. Pas op mei dy lúsjefers! De heit hat in overal oan, smoarch en oaljich en te krap ûnder de … Continue reading

Posted in Elizabeth Bishop | Tagged | Comments Off on Elizabeth Bishop, Tankstasjon

Nicole Sealey, Anamnese

  Anamnese ’k Haw swier west. ’k Haw seks hân mei in man dy’t seks hân hat mei manlju. Ik kin net sliepe. Us mem hat en ús mem har mem hie astma. Us heit hat in oerhaal hân. Us … Continue reading

Posted in Nicole Sealey | Tagged | Comments Off on Nicole Sealey, Anamnese

Emily Dickinson, 687

  Ik frege mar ien ding - Gjin oar - waard my ûntkeard - Betelje woe Ik - mei Bestean - Baas Keapman die ferheard - Brazyl? Hy tyspele mei in Knoop - Sûnder my oan te sjen - “Mar … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged | Comments Off on Emily Dickinson, 687

Nicole Sealey, Tink net yn eksekúsjes, mar yn post mortem-ereksjes

  Tink net yn eksekúsjes, mar yn post mortem-ereksjes Wie de dei mar net. De dage hat wer in loft, syn fûgels opeaske. Fan myn brânsteapel ôf besjoch ik de brutsen nekken. Ienris stie dit stee fjildblommen ta – neat … Continue reading

Posted in Nicole Sealey | Tagged | Comments Off on Nicole Sealey, Tink net yn eksekúsjes, mar yn post mortem-ereksjes

Emily Dickinson, 1138

  Der is in oare Iensumens Wêr’t mannich sûnder stjert - Net brek oan freonen komt it fan Of ’t Lot syn faits divers Mar de natuer soms, soms in tins En wa’t it barre mei Is riker as ûntfâlde … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged | Comments Off on Emily Dickinson, 1138

Nicole Sealey, Stel dy Sisyfus lokkich foar

  Stel dy Sisyfus lokkich foar Gun my fannacht dat ik ûntreastber bin,         sadat him gjin deadsdriuw oankundiget, it moanneljocht de sinne-opgong net oerredet.         Ik waard berne foar’t de sinne opgong – wannear’t de moarn har fermommet as nacht,         de … Continue reading

Posted in Nicole Sealey | Tagged , | Comments Off on Nicole Sealey, Stel dy Sisyfus lokkich foar