Category Archives: Oersettings

Ingeborg Bachmann, Bohemen leit oan see

  Bohemen leit oan see Bin’ hjirre huzen grien, ik gean in hûs noch yn. Bin’ hjir de brêgen geef, ik rin op goede grûn. Wurdt leafdes lêst nea leanne, ik mis hjir graach it lean. Bin ik it net, … Continue reading

Posted in Ingeborg Bachmann | Tagged | Comments Off on Ingeborg Bachmann, Bohemen leit oan see

Ingeborg Bachmann, Alle dagen

  Alle dagen De oarloch wurdt net mear ferklearre mar fuortset. It oerhearrige is alledeisk wurden. De held mijt de gefjochten. De swakke is it skoatsfjild yntreaun. It unifoarm fan de dei is it geduld, de medalje de earmsillige stjer … Continue reading

Posted in Ingeborg Bachmann | Tagged , | Comments Off on Ingeborg Bachmann, Alle dagen

Ingeborg Bachmann, Oanropping fan de Grutte Bear

  Oanropping fan de Grutte Bear Grutte Bear, daal ôf, rûge nacht, wolkepelsdier mei de âlde eagen, stjerre-eagen, troch it kreilguod brekke gluorjend dyn poaten mei de klauwen, stjerreklauwen, wach hoedzje wy de keppels, mar band fan dy, en wantrouwe … Continue reading

Posted in Ingeborg Bachmann | Tagged | Comments Off on Ingeborg Bachmann, Oanropping fan de Grutte Bear

Ingeborg Bachmann, Fal ôf, hert

  Fal ôf, hert Fal ôf, hert, fan de beam fan de tiid, fal, jimme blêden, út de beklomme tûken dy’t de sinne ienris omearme, fal sa’t triennen falle út it wiidiepen each! Al wynderet de lok noch dagenlang de … Continue reading

Posted in Ingeborg Bachmann | Tagged | Comments Off on Ingeborg Bachmann, Fal ôf, hert

E.E. Cummings, ‘mOanne Oer dOarpen mOanne’

  mOanne Oer dOarpen mOanne lispel leas skepsel kOlOssale ROer berens jO fOlslein jO drjOwen ienlik nij nO is dreamenst SoLo DE MoANNE oER DoARPEN STILoAN IEPENSKoWEN DE GEAST   mOOn Over tOwns mOOn whisper less creature huge grO pingness … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged , , , | Comments Off on E.E. Cummings, ‘mOanne Oer dOarpen mOanne’

Robert Frost, Net sa sosjaal

  Net sa sosjaal Wat ik dien haw, ha guon fan jim it faaks wol op stean En om de oaren hoecht myn straf net te swier Foar wat ik te dwaan fûn, want it wie net ferbean, Al wie … Continue reading

Posted in Robert Frost | Tagged | Comments Off on Robert Frost, Net sa sosjaal

E.E. Cummings, ‘wantrouwe wy dit net sa grutte doaske,pop’

  wantrouwe wy dit net sa grutte doaske,pop, folslein heimsinnich,mei sletten lid dat yn koweletters dochs kreas beskrifte is mei ‘Unstjerlikens’.     En komme net te tichteby,ek al snije minsken op oer de wûndere dingen deryn dy’t al mei al te goed … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘wantrouwe wy dit net sa grutte doaske,pop’

Wallace Stevens, Tinkend oan in ferbân tusken de bylden fan metafoaren

  Tinkend oan in ferbân tusken de bylden fan metafoaren De wâlddowen sjonge lâns de Perkiomen. De bears, noch bang foar de yndianen, sit djip. Yn it iene ear fan de fisker, dy’t alhiel Ien ear is, sjonge de wâlddowen … Continue reading

Posted in Wallace Stevens | Tagged | Comments Off on Wallace Stevens, Tinkend oan in ferbân tusken de bylden fan metafoaren

Robert Frost, Men moat plattelânsdingen rymje kinne

  Men moat plattelânsdingen rymje kinne It hûs wie ferdwûn. It jûnsrea hie Dy kears de midsnachtloft fergnist. Fan ’t hûs stie inkeld de skoarstien noch, As in stamper dy’t syn bledsjes mist. Ek de skuorre oarekant de wei Soe … Continue reading

Posted in Robert Frost | Tagged | Comments Off on Robert Frost, Men moat plattelânsdingen rymje kinne

Wallace Stevens, In heechstimde âlde kristinne

  In heechstimde âlde kristinne Poëzy is de opperste fiksje, mefrou. Nim de morele wet, meitsje dêr in tsjerkeskip fan En bou dat tsjerkeskip út ta in himel fol skimen. Sa wurdt it gewisse omturnd yn palmen, As winige siters … Continue reading

Posted in Wallace Stevens | Tagged | Comments Off on Wallace Stevens, In heechstimde âlde kristinne