Category Archives: Oersettings

Emily Dickinson, 321

  Springt as in Panter nei de Himel Flamjend yn Goud, yn Poarper dwêst Leit oan de foet fan âlde Kimen Har Flekte Antlit, aansens rêst Bûcht har sa leech as it Otterfinster Streaket it Tek, bestrykt de Hamei Seit … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged , | Comments Off on Emily Dickinson, 321

E.E. Cummings, ‘stjerre is bêst)mar de Dea’

  stjerre is bêst)mar de Dea ?o pop ’k soe net meie oer de Dea as de Dea goed wie:want asto(yn stee fan tinken stop te setten) begjinst mei it te fielen,is stjerre bjusterbaarlik hoesa?om dat stjerre folslein natuerlik is;folslein … Continue reading

Posted in E.E. Cummings | Tagged | Comments Off on E.E. Cummings, ‘stjerre is bêst)mar de Dea’

Wallace Stevens, Trettjin manieren om nei in klyster te sjen

  Trettjin manieren om nei in klyster te sjen         I It iennichste ding dat beweegde Mids tweintich besnijde bergen Wie it each fan de klyster.         II Ik wie fan trijerlei geast, As in beam Mei trije klysters deryn.         III De … Continue reading

Posted in Wallace Stevens | Tagged , | Comments Off on Wallace Stevens, Trettjin manieren om nei in klyster te sjen

Emily Dickinson, 1481

  Te libjen hawwe, wie - krekt as Wannear’t ús Dea komt - nij - Unkundigens is ús Kuras - Wy drage Stjerlikheid Sa luftich as in Jurk op sicht Oant ien seit - Ut dy Klean - Oan hoe’t … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged , | Comments Off on Emily Dickinson, 1481

Emily Dickinson, 348

  Ik malkje mar gjin - byltnis - Wie leaver Har dy’t yn Syn kleare ûnbesteanberens In kostlik - toevjen - fynt - Benijd hoe’t fingers fiele dy’t Mei frjemd - ûnierdsk - gejacht - Sok swiet tramtearjen wekje - … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged | Comments Off on Emily Dickinson, 348

Emily Dickinson, 750

  Earst smachte wy - Natuer stelt Wet - En letter - as wy stjerre - Dan smeke wy wat Wetter ôf - Fan fingers dy’t passeare - It tsjut op delikater need - Skoan komt dêroan temjitte Dat Grutte … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged | Comments Off on Emily Dickinson, 750

Robert Frost, Net mear brûkt begraafplak

  Net mear brûkt begraafplak Hjir komme libbenen noch gear, Benijd wat tekst de sarken ha; Wa’t libbet, wol hjir bêst nei ta, Mar deaden lûkt dit plak net mear. De rigels sprekke, sizze froed: ‘Dy’t libben komme, geandefoet Te … Continue reading

Posted in Robert Frost | Tagged | Comments Off on Robert Frost, Net mear brûkt begraafplak

Emily Dickinson, 744

  Yn Grûn - ferbliuw fan de Narsis - Dêr giet ek Sy beskûl - Har Meitser - Har Metropolis - Har Helpster - it Hielal - Har Sier jaan - Kleur en Swier en Rom - Is oan it … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged , , , | Comments Off on Emily Dickinson, 744

Robert Frost, Fertroudens mei de nacht

  Fertroudens mei de nacht Ik wie ien dy’t fertroud wie mei de nacht. Ik rûn har yn – hoe reinich ek it waar. ’k Untrûn it stedske ljocht en it gejacht. Ik strúnde lâns de drôfste bûlevaar. Ik gie … Continue reading

Posted in Robert Frost | Tagged | Comments Off on Robert Frost, Fertroudens mei de nacht

Emily Dickinson, 722

  Op Dienmakke Bestean Falt neat sa kâldbedaard - As Libbens sêfte Ofrekken - Fan Klokken en in Baar - Komt in ûnthechtsjend Lûd - Foar ’t Ear - Wa’t stjert benei - Bekrânzing - en Begraffenis - Gean groetsjend … Continue reading

Posted in Emily Dickinson | Tagged | Comments Off on Emily Dickinson, 722