Poste restante XXIX

‘Sneek, R.K. Verpleegstershuis’ (achterop), ±1960–1966. Foto, swart-wyt, 90×139 mm. Utjûn troch Van der Meulen, Snits. Poststimpel Snits 27-06-1966. Ferstjoerd oan ‘de Eeward Moeder en zuster’ fan it Sint Gertrudisgesticht, Warkum, troch Maria Teernstra.

Moeder ik zal u een paar woorden schrijven oover mij ik moed opererd worden wanneer weed ik nied morgen nog nied dan zal u hed voor de televon wel eens ik hoop dat mijn zuster ook nog eens koomd dan kaan ik eens nog med u praaten ik hoop dat u en de zusters veel voor mij bidden wand ik wil graag weer leeven ik [lês: levend in] workum koomen ge groed van Marie
af
[zender] Marie Teernstra Sneek

De earwearde mem-oerste en de oare susters fan it Sint Gertrudisgesticht yn Warkum hawwe grif foar Maria Teernstra bidden en skea hat dat net dien: Marie is wer ’leeven’ (libben) by harren thúskommen. Warkum wie Marie har bertestêd. Sy wie dêr op 6 jannewaarje 1898 te wrâld kommen as dochter fan Sibbele Teernstra en Hielkjen Veldmans. Koart dêrnei ferfear de húshâlding nei Parregea. Sûnt 1955 wenne Marie, dy’t nea troud is, yn it Sint Gertrudisgesticht, oan it Noard. Susters fan de Soasjeteit fan Jezus, Maria en Joazef joegen dêr ûnderdak en fersoarging oan katolike bejaarden, siken en wezen. Ek joegen sy ûnderwiis oan bern. Yn 1965 krige it gesticht in nij ûnderkommen; yn 1983 sei de lêste ‘suster fan JMJ’ Warkum farwol.

It Sint Antonius oan de Dr. Boumawei. Ansicht út 1947.

It sikehûs dêr’t Marie Teernstra wie doe’t sy ein juny 1966 har kaartsje skreau, stie yn Snits lâns it spoar oan de Dr. Boumawei, neamd nei ien fan de inisjatyfnimmers fan it sikehûs, Gerben Nammens Bouma. It Sint Antonius Sikehûs wie yn 1903 stichte as in hospitaalkleaster fan de Leafdesusters fan de Hillige Carolus Borromeus en hie dus in katolike sinjatuer, mar ferliende soarch oan pasjinten fan alle gesindten út Snits en omkriten. Yn 1994 waard it sletten en sloopt; op it plak fan it sikehûs oan de Dr. Boumawei stiet no nijbou mei winkels en apparteminten. It nije Antonius Sikehûs – sûnder ‘Sint’ – oan de Boalserterbaan docht yn neat mear tinken oan it âlde Sint Antonius.

De letter byboude fleugel oan de Westersingel. Ansicht út 1965.

Doe’t Marie yn it Sint Antonius lei, waarden pasjinten net mear fersoarge troch nonnen mar troch ferpleechsters, meast fammen en jonge froulju, dy’t faken wol katolyk mar alhiel gjin kongregaasjelid wienen. In grut part fan harren wenne yn it ferpleechstershûs dat op de ansicht fan Marie stiet, skean tsjinoer it sikehûs, oarekant it spoar. De deistige lieding op seal wie lykwols noch yn hannen fan Carolus Borromeus-nonnen. De ferpleechsters joegen treast, de nonnen joegen straf, is my bybleaun fan de fiif moanne dy’t ik as jonkje yn it Sint Antonius trochbringe moast, yn itselde jier dat Marie Teernstra dêr lei. Net dy nonnen mar de lekeferpleechsters wienen de echte leafdesusters.

In sealtsje foar beukers yn it Sint Antonius. Ansicht út 1963.

Marie Teernstra soe noch goed seis jier libje en 74 jier âld wurde. Op 5 novimber 1972 ferstoar sy, foarsjoen fan it sakramint fan de siken, yn Snits, dêr’t sy opnij yn it Sint Antonius opnommen wie. Marie waard begroeven op it katolike begraafplak yn Warkum, by har âlden. It Archief- en Documentatiecentrum voor R.K. Friesland yn Boalsert bewarret har bidprintsje. Lykas har eigen skriuwseltsje op de ansicht oan de susters yn Warkum fertelt har bidprintsje wat oer wa’t sy wie:

Bij dit sterven werd door de volksmond gezegd: ‘Marie gaat regelrecht naar de hemel!’ We zeggen vaak: ‘De stem van het volk is de stem van God!’ Ja, we weten het wel zeker, dat ze nu na deze pelgrimstocht en na dit tranendal, is ingegaan in de vreugde van de Heer. [...]
      Wij allen die Maria hebben gekend zullen aan haar blijven denken als aan een lief mens, die hier op aarde reeds iets van de hemel liet zien.
      Moge zij onze voorspraak zijn in onze aardse ballingschap.
      Dat zij ruste in vrede. Amen.

This entry was posted in Poste restante and tagged , , , . Bookmark the permalink.