Emily Dickinson, 785

 
It foel sa djip - yn myn Optyk -
Ik hearde it delslaan tsjin ’e Grûn -
En op ’e boaiem fan myn geast
Ferdiggeljen op Stien -

Mar naam it Lot it smiten - net
Sa kwea as Ik Mysels ferwiet
Dat op myn Boerd mei Sulverwurk
Ek plak west hie foar Pleet -

 

It dropped so low - in my Regard -
I heard it hit the Ground -
And go to pieces on the Stones
At bottom of my mind -

Yet blamed the Fate that flung it - less
Than I denounced Myself,
For entertaining Plated Wares
Opon my Silver Shelf -

 

F785 (J747). In eardere ferzje yn Emily Dickinson, Wetter, wurdt jin leard troch toarst. Twaentweintich fersen oerset troch Klaas van der Hoek, Zoeterwoude 1999, s. 33.

This entry was posted in Emily Dickinson and tagged . Bookmark the permalink.