Emily Dickinson, 867

 
Ik fielde in Spjalten yn myn Geast -
As wie myn Brein midstroch -
Besocht noch om it - Naad foar Naad -
Te hechtsjen - mar omdoch -

De tins fan no, woe Ik ferbûn
Ha oan de tins fan niis -
Mar ’t Keatling rekke sûnder Lûd -
As Kleaunen - yn ’e Tiis -

 

I felt a Cleaving in my Mind -
As if my Brain had split -
I tried to match it - Seam by Seam -
But could not make them fit -

The thought behind, I strove to join
Unto the thought before -
But Sequence ravelled out of Sound -
Like Balls - opon a Floor -

 

F867 (J937). In eardere ferzje yn Trotwaer 1999-7, s. 339, en yn Emily Dickinson, Wetter, wurdt jin leard troch toarst. Twaentweintich fersen oerset troch Klaas van der Hoek, Zoeterwoude 1999, s. 33.

This entry was posted in Emily Dickinson and tagged . Bookmark the permalink.