![\"\"](\"https:\/\/www.konsenylje.nl\/wp-content\/uploads\/Snits-03a.jpg\")
<\/a>- Toen hij student werd en corpslid \u2013 ik meen in twee of drie en tachtig \u2013 en als groen op mijn kamer kwam, zat ik te werken en zonder op te zien, eenigszins verstoord om de stoornis, want ik was verdiept in een der lastige redevoeringen uit Thucydides, zei ik tot hem te gaan zitten en in het openliggend groenenboek een vers te schrijven en een teekening te maken \u2018en zet er dan bij wat je liefhebberij en je ideaal is, zooals je voorgangers deden, kijk maar na\u2019. Ik weet niet of deze gewoonte nog onder studenten bestaat, maar in onze jeugd hield bijna iedereen er een groenenalbum op na en als aanleiding tot een gesprek vond ik toen zoo iets buitengewoon geschikt voor iemand, die wou zien wat er in zijn bezoekers stak en een afkeer had van vuilbekken of intimideeren, waartoe de meeste studenten maar al te zeer geneigd waren.
\n Toen ik geruimen tijd had gewerkt en opkeek, zag ik een broodmageren gebrilden jongen zitten, schuchter en blond, heel anders dan die gewone lummelachtige groenen. Een oud grijs pak hing hem om het lijf. Er staken een paar lange fijne handen uit de manchetlooze mouwen en toen hij mij aankeek vielen mij zijn zeer lichtkleurige bijziende oogen op en het aardige kuiltje in zijn kin.
\n Hij zat heel rustig, een beetje naar mijn kant gebogen om de lamp, te lezen. Ik vroeg hem:
\n \u2018Hoe heet je en waarom doe je niet wat ik gezegd heb, een vers maken in mijn album. Beneden je waardigheid?\u2019
\n In zijn oogen zag ik de bevestiging van mijn laatste vraag. Hij antwoordde zeer zacht en verlegen, maar vooral nerveus terwijl zijn neusvleugels trilden:
\n \u2018Ik wou mij dadelijk aan U voorstellen, maar U was zoo verdiept in Thucydides! Mijn naam is Diepenbrock.\u2019
\n \u2018Hoe weet je dat ik Thucydides las, ben je classicus?\u2019
\n \u2018Ja, ik heb precies zoo\u2019n editie als U, dat zag ik in de verte en wat dat verzenmaken betreft: ik wou U verzoeken mij daarvan te willen ontslaan, ik kan geen verzen maken en teekenen nog veel minder.\u2019
\n \u2018Och kom, je kan best een groenenvers maken, dat kan iedereen.\u2019
\n \u2018Ja, maar… ik vind het zoo kinderachtig!\u2019
\n Dat was het ook inderdaad; maar ik had er nog niet aan gedacht en gaf hem onderbewust gelijk; maar wou het niet laten merken.<\/ul>\n
Daar U waarschijnlijk nooit voorheen No ja, it rymt. De makker fan fers en sketske, Joannes Willem Groeneboom, hie yn Snits it gymnasium dien en wie yn 1879 nei Amsterdam kommen om medisinen te studearjen en dokter te wurden. Hy stapte d\u00earmei yn de fuotprinten fan syn heit en syn pake oan heitekant, nei wa\u2019t er neamd wie. Joannes Willem wie berne yn 1860 yn Ychten as soan fan Kornelis Groeneboom en Maaike Westerbaan. Yn 1889 troude er mei Johanna Martina Tromp (1862\u20131951) fan W\u00e2ldsein. Groeneboom waard yn 1900 h\u00fasdokter yn Aldtsjerk, der\u2019t er tusken 1907 en 1916 it (net mear besteande) slotsje Sminia State bewenne. Nei syn pinsjonearring sette er him nei wenjen yn Eastersee en letter ferfear er nei Oosterbeek. Wat de Aldehou is foar Ljouwert, is de Wetterpoarte foar Snits. Gjin w\u00fbnder dat Joannes Willem Groeneboom dat ikoanyske bouwurk ta \u00fbnderwerp naam doe\u2019t er as nij lid fan it Amsterdamske studintekorps wat skriuwe moast oer w\u00ear\u2019t er weikaam. Yn … Fierder l\u00eaze <\/a><\/a>Diepenbrock betanke foar de eare, mar de novyt Joannes Willem Groeneboom, dy\u2019t him op De Sneeker Waterpoort.<\/em><\/p>\n
\nNog nooit wellicht in geen opzicht neen,
\nVan Sneeks beroemden waterpoort
\nIets zelfs geen ziertje hebt gehoord.
\nZal ik tot opheldering hiervan,
\nIk zal \u2019t probeeren of ik het kan,
\nDaarover even uit gaan wijden.
\nEen poort waarover men heen kan rijden.
\nTwee torens aan ieder zijde een.
\nEen verhevenheid ertusschen van steen,
\nGebouwd in ouderwetschen trant,
\nPrijken daar zeer verheven boven \u2019t land.
\nHet diende voorheen als bolwerk daar,
\nOm te verdrijven de vijandelijke schaar.
\nHet kanon deed zich daar dikwerf hooren,
\nWaarme\u00ea men de vijandelijke schepen in den grond deed boren.
\nDeze poort voor jaren her gesticht,
\nIs daar het een stuk is van gewicht,
\nVoor alle Friezen nu een sein
\nOm al is hij toch betrekkelijk klein,
\nOm steeds hun vrijheid te bewaren,
\nNiet nu, maar nog voor vele jaren,
\nDus mannen toont uw heldenmoed
\nWijkt nooit terug, marcheert met spoed.<\/ul>\n