Emily Dickinson, 687

 
Ik frege mar ien ding -
Gjin oar - waard my ûntkeard -
Betelje woe Ik - mei Bestean -
Baas Keapman die ferheard -

Brazyl? Hy tyspele mei in Knoop -
Sûnder my oan te sjen -
“Mar - Juffer - is der Hjoed neat oars -
Dat Ik Jo toane kin?”

 

I asked no other thing -
No other - was denied -
I offered Being - for it -
The Mighty Merchant sneered -

Brazil? He twirled a Button -
Without a glance my way -
“But - Madam - is there nothing else -
That We can show - Today”?

 

Brazil hat Dickinson grif net Brazilië mei bedoeld, sa’t guon oersetters hawwe wolle. Ek in eksoatyske houtsoarte dêr’t in reade kleurstof út ferkrigen waard, dy kleurstof sels en de tekstyl dy’t der mei ferve waard hieten yn it Ingelsk wol brazil. Yn it Hollânsk bestiet foar de houtsoarte en de kleurstof it wurd braziel. Yn it Frysk leit de nijfoarming brazyl foar de hân – in ûnmisberenien, lykas konsenylje, foar dy oare reade kleurstof.

F687 (J621). Ofbylding: Houghton Library, Harvard University, Cambridge, MA.

This entry was posted in Emily Dickinson and tagged . Bookmark the permalink.