Tag argiven: Wallace Stevens

  In kalm gewoan bestean Doe’t er siet en doe’t er neitocht, wie syn plak Net yn wat er ek mar gearstalde, sa broazel, Sa ûnderbeljochte, sa oerskade en niksich, As bygelyks in wrâld wêryn’t er, snie lyk, In ynwenner … Fierder lêze →

  Dizze ferlittenheid fan katarakten Hy hie nea twaris itselde gefoel oer de bûnte rivier, Dy’t aloan en nea twaris op deselde wize streamde, Troch in protte plakken streamde, as stie er stil yn ien, Blak as in mar wêrop’t … Fierder lêze →

  Net ideeën oer it ding mar it ding sels In skrale gjalp fan bûten, yn maart, By it earste einjen fan de winter, Die oan as in geroft yn syn geast. Hy wist dat er it heard hie, In … Fierder lêze →

  Somnambulisma Op in âlde kust rôlet de aldendeiske oseaan, Lûdleas, lûdleas, lykjend op in ile fûgel Dy’t op in nêst delstrike wol mar nea delstrykt. De wjokken klappe aloan en binne dochs nea wjokken. De klauwen skrasse aloan oer … Fierder lêze →

  Lêste monolooch fan de beminde binnenyn Untstek it earste ljocht fan de jûn, as yn in keamer Wêryn’t wy ús deljouwe en sûnder folle grûn tinke Dat de ferbylde wrâld it heechste goed is. Dêrom is dit it ynmoedichste … Fierder lêze →

  It motyf foar metaforyk Hjerstdeis bist graach ûnder de beammen, Omdat alles dan healdea is. De wyn ferweecht mankjend tusken de blêden En werhellet wurden sûnder betsjutting. Allyksa wiest bliid yn de maitiid, Mei de heale kleuren fan fearnsdingen, … Fierder lêze →

  Oantekening oer moanneljocht As in sljochte dichter dy’t syn geast gean lit Oer de gelikens fan syn ferskate hielal, sa skynt, Yn de monogrome nacht, dit iene moanneljocht Op de bare foarwerplikens fan de dingen. It is as makket … Fierder lêze →

  Man draacht ding It gedicht moat it begripen mei fierhinne Goed gefolch wjerstean. Taljochting: In brunige figuer yn ’e winterjûn wjerstiet Identiteit. It ding dat er draacht wjerstiet De twingendste betsjutting. Lit se dan ta As sekundêr (net goed … Fierder lêze →

  It ultime gedicht is abstrakt Dizze dei, wêr krôlet er fan? Dy’t ûnderwiist Oer Dizze Prachtige Wrâld Fan Us postuert him, Brimt de planeet rôze en knicht dy ryp En read en rjocht. De spesifike fraach – hjir docht … Fierder lêze →

  De planeet op tafel Ariel wie bliid dat er syn fersen skreaun hie. Se gongen oer in tebinnenbrochte tiid Of eat dat er sjoen hie en dat him oanstie. Oar gemaak fan de sinne Wie rommel en rotsoai En … Fierder lêze →